Konwent to przeżycie unikalne i jedyne w swoim rodzaju, więc warto przeżyć je w sposób właściwy. I na pewno nie taki, jaki wybrała Lunatyczka. Przed państwem - nieporadnik pyrkonowy!
Wiem, że to trochę głupio z mojej strony, robić przerwę w transmisji kilka dni po zmartwychwstaniu, no ale myślę, że nie będziecie zawiedzeni - jadę na Pyrkon! Już dzisiaj! Już zaraz! I na pewno przywiozę milion inspiracji, a przynajmniej jakąś niewielką relację!
Mniej więcej tak sobie wyobrażam reakcję ludzkości na ten post.
Okej, zakładam że nie jesteście zdziwieni moją - kolejną - śmiercią dla Internetów, za to prawdopodobnie jesteście zdziwieni, że zdecydowałam się - znowu - powrócić; a że akurat życie doczesne miota mną jak szatan po zimnej posadzce codzienności i nie mam na nic czasu, uznałam, że to idealny moment. Tak, też Was kocham. A teraz przedstawiam Wam historię mego nieżycia!
Ostatnio - czyli w ten weekend - aktywizowałam się na blogaskowym Fejsbuku, ale teraz uświadomiłam sobie, że właściwie warto by i tutaj umieścić historię mego życia, którą dziś popełniłam. Przed państwem moja PASTA.
