Ten dzień powinien nadejść dużo wcześniej – dzień, w którym pochylamy się z troską nad „Królową łez” Agnieszki Chylińskiej i sprawdzamy, czy wszystko z nią w porządku... po czym cofamy się ze zgrozą i odchodzimy jak najprędzej.

źródło

Aby podnieść atrakcyjność mało lubianej serii wpisów muzycznych, dziś zajmiemy się hitem, który święcił triumfy na pierwszym miejscu Listy Przebojów Programu Trzeciego w 1986 roku i prawdopodobnie jest absolutnie nieznany większości moich czytelników.

Za to na pewno absolutnie wszystkim czytelnikom doskonale jest znany jego wykonawca. Chcecie zobaczyć, kto to? ( ͡° ͜ʖ ͡°)

Mamut to ubiegłoroczny album popełniony przez artystów znanych jako Fisz i Emade, przy akompaniamencie ich własnego zespołu Tworzywo Sztuczne. Grupa ta gatunkowo wpisuje się w nurt alternatywnego hip-hopu, z wpływami jazzu, funku, rocka i elektroniki - co daje przybliżone wyobrażenie na temat tego, jak brzmi rzeczona płyta. Sami zaś panowie Fisz i Emade to Bartosz i Piotr Waglewscy. Z TYCH Waglewskich. Co więc może pójść źle?

Może to kwestia tego, że nie jestem wielbicielką hip-hopu. Nie przepadam też za melorecytacją i wokalami, które stały się charakterystyczne z powodu jakiejś irytującej maniery. Oprócz tego hejtuję elektronikę jako taką, i każdy utwór złożony z hałasów wydawanych przez elektroniczne piórniczki podnosi mi ciśnienie. A poza tym nie lubię Waglewskich. Żadnych.

Zasadniczo możemy zatem wszystkie moje negatywne odczucia zrzucić na karb stronniczości, nieusasadnionych uprzedzeń, nieosłuchania i nierozumienia specyficznego uroku wszelkich hip-hopów. No ale.


Fisz Emade Tworzywo - Zwiedzam świat
źródło tekstu: tutaj

Stałem się tym, kim jestem słonecznego dnia
Słońce chowało się za dach, ojciec kładł mnie spać
Moja mama mnie prosiła, bym zawsze szczery był
Życzyła mi szczęścia, bym podróżował i

Wikipedia mówi, że teksty Fisza zwykle oparte są na zabawie słowem. Brak związków przyczynowo-skutkowych między wersami podchodzi pod tę kategorię?
Podmiot stał się sobą słonecznego dnia. W sumie to wieczoru, bo słońce zachodziło. A w sumie to nocy, bo ojciec kładł go spać. Słonecznej nocy stał się tym, kim jest.
Mama wspiera swe dziecię w byciu sobą, niech tylko będzie przy tym szczere i podróżuje. Konstrukcja strofy wskazuje nam, że rozmawiała z podmiotem lirycznym, kiedy już ojciec położył go spać; wymowa wersu daje nam do zrozumienia, że mama wspierała podmiot w ogólności, podczas całego procesu wychowawczego; albo że są to jej ostatnie wskazówki przed jego wielką podróżą po świecie.
Powstaje więc pytanie: co się właściwie dzieje w tej zwrotce?!
Poprawna odpowiedź: zabawa słowem oraz chillout rap.

Jest taka płyta, która ukazała się na rynku w czerwcu ubiegłego roku. Nosi tytuł DaDaDam, a wkład w jej powstanie miał cały szereg wspaniałych ludzi: zespół Perfect z niezmordowanym Markowskim na czele plus pięciu znanych tekściarzy-pieśniarzy, a to wszystko pod skrzydłami Agencji Muzycznej Polskiego Radia. Takie potężne zaplecze sprawiło, że wyczekujące na nowe treści słuchacze ujrzeli na horyzoncie widmo prawdziwie legendarnego pierdolnięcia.

Płyta istotnie jest udana - słychać, że narodziła się w bólach, pocie i łzach ronionych podczas odwalania kawału tytanicznej pracy. Markowski wyłaził ze skóry, żeby DaDaDać z siebie, co najlepsze, a instrumentaliści dzielnie próbowali dotrzymywać mu kroku (choć z różnym skutkiem). Pierdolnięcie zostało dokonane. Wszyscy oszaleli, Perfect taki dobry, brzmienie takie świeże, rock tak bardzo.

Ale w pewnym momencie z jakichś niesamowitych przyczyn na szczyt listy przebojów trafiło to:



Odnawiam dusze - Perfect
źródło tekstu: tutaj 

Jestem już w drodze tyle lat,  

Mam taki bardzo rzadki fach:  

Odnawiam duszę.

Nie umiem za bardzo określić, na ile błędne są te rzuty między duszami - to znaczy, między ich liczbą pojedynczą, a mnogą. Czy naprawdę raz chodzi o jedną duszę, a raz o wiele? Czy to po prostu okazjonalne braki w polskich znakach?
W każdym razie - na podstawie tej strofy możemy już oszacować, że idzie do nas wspaniały, głęboki tekst o wewnętrznych zmianach, nieustannym zmaganiu się z trudami dnia codziennego i odwiecznym poszukiwaniu nieuchwytnego szczęścia.
He. Hehe. Ehehehehehe.

Doszłam do wniosku, że na blogasku mam za mało pozaczynanych Seryjnych Wpisów, więc niniejszym dorzucam kolejny cykl - Potwory muzyczne, czyli utwory tak potworne w warstwie muzycznej/wokalnej/tekstowej, że aż zasługujące na bliższą uwagę.

Dziś pragnę przybliżyć Wam piosenkę, która jest źródłem mego bulu dópy od chwili swej premiery - czyli od września ubiegłego roku. Oto prawdziwa Ruska Maszyna do Robienia Sławy!



Sługi za szlugi - Maleńczuk & Yugopolis

Siedzą sługi palą szlugi, sumienia nie mają
Tylu ludzi, dobrych ludzi, za mordę trzymają
Hej, bracia Rosjanie, coście zawinili?
Czy to szlugi czy te sługi krzywdę wam zrobili?

Czy upodobanie autora do wyszukanego rymu "sługi - szlugi" tudzież "szlugi-sługi" jest wystarczająco wyraźnie? Nieee? To może jeszcze raz?
Szlugi wam zrobili krzywdę. Wkrótce potem przyszli mrozy i ptacy odlecieli na południe.
Zapamiętajmy, że w tej zwrotce "bracia Rosjanie" są biedni i trzymani za mordę przez dzierżących władzę współbraci.